برای من [نویسنده] چیزی جز یک مرد با قابلیت شلیک به پشت سرش در وسط یک بازی تیراندازی معمولی به ذهن نمی‌رسد. من همچنین دلیل این‌که بازی LawBreakers نام دارد را هم به خاطر دارم و دلیلش آن نیست که شما در بازی به قانون شکنی مشغول می‌شوید، بلکه به سادگی به این خاطر است که در بازی دو گروه علیه هم می‌جنگند که یکی از آن‌ها Law و دیگری Breakers نامیده شده‌اند. مشخصا اوج خلاقیت سازندگان بازی در همین نام‌گذاری به چشم می‌خورد.

این بازی زیر وزن سنگین «فورتنایت» و عطش بتل رویال مدفون شد و همین اتفاق را برای استودیوی BossKey هم رقم زد. استودیویی که با ورود نه چندان درخشان خود به ژانر بتل رویال و انتشار بازی ناتمام Radical Heights یک اشتباه بزرگ بود.

یک بازی که نه رادیکال بود و نه حتا ذره‌ای برای هیچ‌کس بلندآوازه و مهم. 


کلیف بلیزینسکی

حالا کلیف بلیزینسکی، مرد بالغی که خود را Dude Huge می‌نامد، احتمالا به دنبال غرور مسخره‌اش، نظر خود درباره دلایل شکست استودیوی بازی‌سازی خود و تعطیلی‌اش را مطرح کرده است. از نظر او مشکل اصلی چه بوده؟ این استودیو آگاه شده بوده و به اندازه‌ی کافی کلیف بلیزینسکی در خود نداشته است.