در میان سبک های مختلف بازی، چیزی که درباره ی سبک ریسینگ کمی متفاوت تر از سایر سبک هاست، این است که شاید هر گیمری در زندگی اش حداقل یک بار دسته دستش گرفته تا یک بازی ریسینگ را امتحان کند. نه تنها گیمرها، که افراد عادی هم که زیاد اهل بازی نیستند به بازی کردن این عناوین بیشتر از سایر عناوین علاقه نشان می دهند. خاصیتی که بازی های ریسینگ دارند این است که همه می توانند از آن لذت ببرند، یا به عبارت دیگر یادگیری آن ها بسیار آسان ولی حرفه ای شدن در آن ها گاهی اوقات بسیار سخت است. هر فردی می تواند با فشردن چند دکمه ماشین را تا حدی هدایت کند، اما اگر دور و برتان را نگاه کنید، به ندرت یک فرد واقعاً حرفه ای در این سبک پیدا می کنید که هم در بازی کردن این عناوین استاد باشد و هم همه ی اتومبیل های داخل بازی را با پیشینه و مشخصات‌شان بشناسد. همین ویژگی باعث شده تا بازی های ریسینگ علاوه بر پتانسیل بالایشان در سرگرم کردن افراد در مهمانی های دوستانه، برای حرفه ای های این ژانر، به یک سبک زندگی تبدیل شوند. اما این خاصیت بیشتر مختص به عناوین ریسینگی است که در دسته بندی «آرکید» قرار می گیرند تا «شبیه ساز».

شبیه‌سازها یا همان Simulatorهای اتومبیل رانی، جزو بی رحم ترین و سخت‌گیرترین سبک های موجود در دنیای بازی ها هستند. اگر کسی بدون علم به اینکه چه بازی ای منتظرش است، سراغ این بازی ها برود، ممکن است از عناوین این چنینی متنفر شود، چون این بازی ها مثل Need for Speed: Most Wanted یا سایر بازی های آرکید نیستند که گاز ماشین را بگیرید و از سرعت و هیجان بازی لذت ببرید. حتی اگر فقط بخواهید به خط پایان هم برسید، باید قبلش با ساز و کار بازی آشنا شوید. این موضوع شاید خیلی از گیمرها را از بازی های شبیه ساز براند، زیرا تا بیایید و به مرحله ی «لذت بردن» از بازی برسند، زمان نسبتاً طولانی ای را باید سپری کنند. به همین دلیل هم هست که شبیه سازهای بسیار خوبی مانند Assetto Corsa که در ادامه به نقد و بررسی نسخه ی کنسولی آن خواهم پرداخت، نسبت به بسیاری از بازی های دیگر، شهرت و فروش کمتری دارند. اگر یک خط داشته باشیم که یک سر آن بازی های ریسینگ آرکید قرار داشته باشند و طرف دیگر آن بازی های ریسینگ شبیه ساز، Assetto Corsa Competizione جزو بازی هایی حساب می شود که خیلی بیشتر به سمت ریسینگ های شبیه ساز تمایل دارد. حتی اگر درجه ی واقع گرایی بازی را در حد Beginner بگذاریم، باز هم بازی یک شبیه ساز است که با تازه کارها شوخی ندارد! بازی هایی مانند Assetto Corsa به نوعی ترکیب بین استراتژی و ریسینگ هستند و رانندگی و برنده شدن در مسابقه، فقط بخشی از بازی است نه همه ی آن. اگر می خواهید به خط پایان برسید، باید حواستان به خیلی از عوامل دیگر نیز باشد.

امروز بررسی کوتاهی خواهیم داشت بر نسخه ی کنسولی Assetto Corsa Competizione، ساخته ی شرکت KUNOS که نسخه ی PC بازی قبلاً بررسی شده است، بنابراین در این مقاله، بیشتر به تفاوت های دو عنوان و نحوه ی عملکرد این بازی روی PS4 و Xbox One خواهیم پرداخت. در ادامه با من، گیمفا و نقد Assetto Corsa Competizione همراه باشید.

حتی اگر درجه ی واقع گرایی بازی را در حد Beginner بگذاریم، باز هم بازی یک شبیه ساز است که با تازه کارها شوخی ندارد! بازی هایی مانند Assetto Corsa به نوعی ترکیب بین استراتژی و ریسینگ هستند و رانندگی و برنده شدن در مسابقه، فقط بخشی از بازی است نه همه ی آن. اگر می خواهید به خط پایان برسید، باید حواستان به خیلی از عوامل دیگر نیز باشد.

Assetto Corsa Competizione چهار حالت برای بازیباز در نظر گرفته است. حالت Championship یا قهرمانی، که در آن فصلی جدید را آغاز کرده و به عنوان راننده ی یکی از کمپانی های بزرگ به سمت قهرمانی می روید، حالت Career که مشابه Championship است با این تفاوت که دست‌تان کمی در انتخاب ها بازتر است، حالت Special Event یا رویدادهای ویژه و حالت Single Player که شامل بخش هایی مانند بخش تمرینی یا Practice می شود. به علاوه ی این ۴ حالت، حالت چندنفره ی آنلاین نیز در بازی وجود دارد که هر وقت از تنهایی بازی کردن خسته شدید، می توانید در پیست های خوش ساخت آن، با ماشین بازهایی مانند خودتان به رقابت بپردازید. به علاوه، گزینه های شخصی سازی کردن راننده و اتومبیل، همیشه در دسترس اند. بخش شخصی سازی اتومبیل، بسیار کامل و پرجزئیات است، به گونه ای که در این بخش اصلاً حس کمبود نخواهید کرد. البته نمونه های بهتری مانند فورتزا وجود دارند، اما نباید از خاطر برد که سری فورتزا احتمالاً بهترین عنوان ریسینگ چند سال اخیر است و اکثر بازی ها در مقایسه با آن شکست خواهند خورد. اما Assetto Corsa Competizione تمام آن چیزی را که یک شبیه ساز رانندگی باید در اختیار شما بگذارد، می گذارد. از تنظیم کردن فشار بادِ تایرها و جزئیات رینگ مورد استفاده گرفته تا آپشن های پیشرفته تر تیونینگ که مطمئناً هر ماشین بازی را سر ذوق خواهد آورد. علاوه بر این، همانطور که بالاتر هم گفتم، در عناوینی مانند Assetto Corsa Competizione باید به خیلی چیزها توجه کنید. برای مثال میزان حرارت ترمز یکی از این چیزهاست. همچنین آب و هوای متنوع بازی، می تواند شرایط را به کلی برایتان تغییر دهند. مطمئناً رانندگی در شرایط آفتابی، با شرایط بارانی متفاوت خواهد بود. همچنین مسابقات ممکن است در هر ساعتی اتفاق بیفتند، ۱۲ ظهر، ۶ عصر یا ۹ شب. هر کدام از این ساعات، میزان نور متفاوتی دارند که در شرایط مسابقه تاثیرگذار خواهد بود.

در عناوینی مانند Assetto Corsa Competizione باید به خیلی چیزها توجه کنید. برای مثال میزان حرارت ترمز یکی از این چیزهاست. همچنین آب و هوای متنوع بازی، می تواند شرایط را به کلی برایتان تغییر دهند. مطمئناً رانندگی در شرایط آفتابی، با شرایط بارانی متفاوت خواهد بود. همچنین مسابقات ممکن است در هر ساعتی اتفاق بیفتند، ۱۲ ظهر، ۶ عصر یا ۹ شب. هر کدام از این ساعات، میزان نور متفاوتی دارند که در شرایط مسابقه تاثیرگذار خواهد بود.

در میان شبیه سازهای رانندگی که برای کنسول ها عرضه شده اند، عناوین کمی مانند Assetto Corsa Competizione، توانسته اند خودشان را با سیستم کنترل و سخت افزار کنسول ها تطبیق دهند و با جرئت می توان گفت که این عنوان، یکی از بهترین شبیه سازهای ریسینگ موجود برای کنسول های نسل هشتمی است. خود همین موضوع، یعنی اهمیت این بازی برای مخاطب هدف خودش واقعاً بالاست. اما نباید این را هم انکار کرد که بازی بدون ایراد نیست. بزرگ ترین ایراد Assetto Corsa Competizione این است که یک سری اشکالات نسخه ی PC را تکرار کرده و علاوه بر آن، یکی دو موضوع دیگر نیز به آن اضافه شده. اشکالاتی مانند افت نرخ فریم از ۳۰fps و کنترل کمی سخت تر نسبت به نسخه ی PC که باعث می شوند نتوانیم از Assetto Corsa Competizione به عنوان یک بازی بدون ایراد یاد کنیم. البته اینکه نرخ فریم از ۳۰fps بالاتر نمی رود به خودی خود یک ایراد نیست. بازی های زیادی هستند که روی کنسول ها روی ۳۰ فریم قفل می شوند و بالاتر از آن نمی روند، اما مشکل اینجاست که Assetto Corsa Competizione روی ۳۰ فریم قفل نشده و برخی اوقات، بخصوص در کنسول های پایه ممکن است با افت فریم نیز مواجه شوید.

در میان شبیه سازهای رانندگی که برای کنسول ها عرضه شده اند، عناوین کمی مانند Assetto Corsa Competizione، توانسته اند خودشان را با سیستم کنترل و سخت افزار کنسول ها تطبیق دهند و با جرئت می توان گفت که این عنوان، یکی از بهترین شبیه سازهای ریسینگ موجود برای کنسول های نسل هشتمی است.

حساسیت کنترلرها نیز در بهترین حالت خودش نیست. قبل از اینکه بتوانید تنظیمات مورد علاقه ی خود را پیدا کنید، چندین و چند بار باید بازی را Pause کنید و در منو دنبال زیاد و کم کردن اهرم های مختلف بگردید. البته باز هم می گویم، بخشی از سختی کار مربوط به این می شود که Assetto Corsa Competizione یک بازی تماماً شبیه ساز است، اما اگر نسخه ی کنسولی و نسخه ی رایانه های شخصی را در کنار هم بگذارید، متوجه این تفاوت خواهید شد. کسانی که با فرمان و پدال نیز بازی را تجربه کرده اند، از وجود برخی مشکلات در این بخش گزارش داده اند و گویا بازی از این جهت هم با PC سازگاری بیشتری دارد.

کیفیت گرافیکی بازی عالی است و می تواند با بازی های روز رقابت کند. البته این مورد در مورد انیمیشن های بازی کاملاً صدق نمی کند، زیرا گاهی اوقات، به خصوص موقع پیچیدن در سرعت های بالا، انمیشن چرخاندن فرمان کمی غیرواقعی و خنده دار به نظر می رسد.

محتوای بازی نسبت به نسخه ی PC کمی بیشتر شده که البته طبیعی است، چون بازی بعد از ۲ سال دارد برای کنسول ها عرضه می شود. به جز آن، کیفیت گرافیکی بازی عالی است و می تواند با بازی های روز رقابت کند. البته این مورد در مورد انیمیشن های بازی کاملاً صدق نمی کند، زیرا گاهی اوقات، به خصوص موقع پیچیدن در سرعت های بالا، انمیشن چرخاندن فرمان کمی غیرواقعی و خنده دار به نظر می رسد. تعداد پیست ها و خودروهای موجود در بازی کافی است و صداهایی که در بازی می شنوید بسیار به صداهای واقعی مسابقات اتومبیل رانی شباهت دارد و بازی در این زمینه عالی عمل کرده است.

در کل می توان Assetto Corsa Competizione را از بهنرین شبیه سازهای اتومبیل رانی چند سال اخیر دانست که روی کنسول های نسل هشتمی عرضه شده اند. بازی اشکالاتی دارد، اما جزو عناوینی به حساب می آید که هر ماشین بازی باید آن را تجربه کند.