یکی از جالب ترین ویژگی ها و نکات این عناوین ARPG ایزومتریک، این است که همگی دارای خصوصیات بسیار نزدیک به هم و مشابه هستند. تمامی این عناوین تمرکز آنچنان زیادی روی داستان ندارند، در ابتدای بازی امکان انتخاب کلاس مبارزه را در اختیار مخاطب قرار می دهند، تمرکز گیم پلی و مبارزات بر روی حملات ترکیبی و ارتقاء مهارت های خاص است و معمولا همگی آنها از Random Drop Loot نیز بهره می برند.
با ذکر این توضیحات ابتدایی، فکر می کنم کاملا متوجه شده اید که نقد و بررسی امروز، به یکی دیگر از این عناوین ARPG اختصاص دارد. بازی Warhammer 40,000: Inquisitor – Martyr. با من و گیمفا همراه باشید…

با من و گیمفا همراه باشید با نقد و بررسی Warhammer 40,000: Inquisitor – Martyr

در ابتدا باید بگویم این عنوان، در دنیای Warhammer 40000 جریان دارد. به شخصه آنچنان آشنایی خاصی با ویژگی ها و پیش زمینه داستانی این دنیا در قالب بازی های دیگر را نداشتم، چرا که در چند سال اخیر شاهد انواع و اقسام عناوین استراتژیک، اکشن و دیگر ژانر ها در این دنیا بودیم،اما خوشبختانه، برای تجربه این عنوان، داشتن اطلاعات کلی غیر ضروری است چرا که بازی داستان و روایت مخصوص خود را داراست.
داستان بازی، در هزاره ی ۴۱ام در کهکشان جریان دارد. جایی که همواره با جنگ و کشمکش دست و پنجه نرم می کند‌. در این شرایط بازیبازان کنترل Inquisitor شخصی سازی شده خود را به دست می گیرند. شخصیت اصلی بازی، مأمور می شود تا ناپدید شدن سفینه ای بزرگ. را مورد بررسی قرار دهد. این بررسی و تحقیق هر چه در داستان جلوتر می رویم عمیق تر و پیچیده تر می شود و شاهد چند Plot Twist جالب نیز در طول داستان هستیم.

المان های نقش آفرینی، ارتقاء سلاح، و دیگر مواردی که در سایر ARPG ها به چشم میخورد، در این بازی نیز حضور پررنگ و موثری دارند.

در کل عناوین نقش آفرینی ایزومتریک، آنچنان مانور خاصی بر روی داستان نمی دهند و بیشتر بر روی فضاسازی و Setting کار می کنند چرا که همواره گیم پلی و پیشروی حرف اول را در این عناوین می زند. با این وجود باید گفت Warhammer 40,000: Inquisitor – Martyr، از بعد داستانی عملکرد بسیار خوبی دارد و نه تنها داستان و روایت جذابی را ارائه می دهد، بلکه داستانی طولانی به همراه دارد که به لطفا تعلیق مناسب و پیچش های داستانی، حالتی خسته کننده به خود نمی گیرد.
یکی از نقاط قوت داستان بازی، حالت و تم دارک و سیاه آن است که با اتمسفر و شرایط دنیای بازی همخوانی بسیار مناسب برقرار ساخته است. این تم دارک بازی، خصوصا در برخی لحظات و سینماتیک ها، به خوبی خود را نشان می دهد.

و اما گیم پلی و مبارزات…مهم ترین جنبه یک عنوان ARPG…گیم پلی بازی را باید یک تجربه مخلوط از جذابیت ها و ضعف ها دانست. چرا که بازی عملکرد سینوسی در زمینه گیم پلی ارایه می دهد.
در ابتدای بازی، همان طور که بدیهی نیز به نظر می رسد، بازیبازان از بین کلاس های موجود یک کلاس را انتخاب می کنند. فارغ از کلاس انتخاب شده، بازیبازان می توانند دو Loadout مجزا را تشکیل داده و بین آنها جابه جا شوند. هر سلاح در بازی، فارغ از Ranged یا Melee بودن، بین دو تا چهار حمله و Attack مختلف داراست که همین تفاوت کمبو های بازی را به وجود آورده است. چرا که هر کدام از این حملات افکت ها و آثار مخصوص خود را دارند. از Armor Piercing گرفته، تا Burning…

اگر یکی از نسخه هایDiablo را تجربه کرده باشید، یا عناوین مشابه را دیده باشید، پس مبارزات و فضای کلی بازی کاملا آشنا خواهد بود.

خوشبختانه تنوع دشمنان در بازی کاملا رضایت بخش است و به لطف تفاوت در نوع حملات و الگوی رفتاری، بازی به تجربه ای ساده و یکنواخت که فقط به فشردن پشت سر هم دکمه ها نیاز باشد خلاصه نمی شود چرا که استراتژی در هر حمله و موقعیت، در رسیدن به پیروزی اهمیت بالایی داراست.
با وجود آنکه مشخص است سازندگان تمام تلاش خود را در بخش طراحی مراحل به کار برده اند، با این وجود یکسری نقاط ضعف کلی در این بخش به چشم می خورد. برای مثال برخی لوکیشن ها و مراحل بیش از حد شبیه و آشنا هستند هر چند که از لحاظ Objective, طیف قابل توجهی از مراحل، از کشتن دشمنی خاص گرفته تا پیدا کردن اطلاعات و‌ یا نجات فردی خاص در بازی وجود دارد.
مانند تمام عناوین مشابه، Warhammer 40,000: Inquisitor – Martyr نیز هم به صورت آفلاین و هم به صورت آنلاین از بخش چند نفره پشتیبانی می کندو با وجود آنکه حالت Local Co-op بسیار جذاب و لذت بخش است، در بخش آنلاین شاهد مشکلات و نقطه ضعف هایی مانند خطای متعدد سرور، و یا قطع شدن های ناگهانی هستیم که به تجربه آنلاین بازی لطمه وارد ساخته است.
خوشبختانه Level Upscaling بازی بسیار خوب عمل می کند و حتی اگر دو باریباز با لول های مختلف با هم به بازی بپردازند، سختی بازی بسیار معقول و لذت بخش خواهد بود و Loot های بازی نیز به نحوی خواهند بود که برای هر دو بازیباز مفید واقع شوند.
در کل گیم پلی بازی، استاندارد های عناوین نقش آفرینی ایزومتریک را داراست، هر چند در برخی قسمت های، مانند طراحی مراحل، کم و کاستی های نیز به خود می بیند.

گرافیک هنری بازی را شاید بتوان با ارفاق قابل قبول دانست، ولی کاملا مشخص است ظاهر بازی قدیمی به نظر می رسد…

یکی از نقاط قوت بازی، صداگداری دیالوگ های Intro, آن هم باکیفیت بسیار مناسب و استاندارد است که روح بازی را زنده نگه داشته است. در کنار صداگذاری مناسب، افکت های صوتی درگیری ها، نبرد و حملات نیز کاملا مناسب و جذاب هستند و حس نبرد را به خوبی منتقل می سازند. البته تقریبا تمانی عناوین مشابه نیز از این حیث خوب و مناسب عمل می کنند.
در بخش گرافیکی نیز، باید گفت بازی دو عملکرد متفاوت از خود به نمایش گذاشته است. گرافیک هنری بازی، کیفیت تکسچر ها و بافت ها، رنگ پردازی، طراحی دشمنان و افکت ها همگی در سطح قابل قبولی قرار دارند. هر چند به شخصه فکر می کنم طیف رنگ استفاده شده در رنگ آمیزی محیط ها می توانست وسیع تر و بیشتر باشد.
در بخش فنی اما متأسفانه شاهد یکسری مشکلات مختلف هستیم. از افت فریم های گاه و بیگاه گرفته، تا برخی مشکلات شدیدتر فنی و باگ های گوناگون که به تجربه کلی بازی لطمه وارد کرده اند.

سخن پایانی:
عنوان Warhammer 40,000: Inquisitor – Martyr، با آنکه تا استاندارد های عالی عناوین نقش آفرینی ایزومتریک فاصله داشته، و نواقص مختلفی به خود می بیند، با این وجود، برای علاقه مندان به این دسته بازیها، می تواند تجربه ای سرگرم کننده و لذت بخش باشد.